Well time sure flies when you are working. I used to remember the days would drag on when I was unemployed. Mind you I spend 9 hours a day at the office now so yea I do keep myself busier with more useful stuff then just hanging around on the internet all day.
While most of my office will go home to celebrate Christmas with their families, I am working on Christmas day unfortunately :(. Snapped myself up a great laptop last week and now I can work from my house so I don't have to sit at an abandoned office all by myself the 26th.
I found out that this year I am more in a Christmas mood than last. Of course the break up with my boyfriend last year didn't help either. But in Belfast I am getting my Christmas drive back again, which is good ;).
Coming weekend I am taking a trip to Bangor to do my last Christmas shopping and then its just relaxing all the way up to New Years while working of course.
There is going to be a little Christmas Blythe meeting coming up soon.
Hopefully this month I will hear about my probation and if I passed it. I do hope I can stay here because I am liking Belfast and hope to find my permanent home here, you know a small place for myself ;). But for now I am just saving up until I get my own place.
Hopefully I will be back with more reviews and fun stuff in 2014. I am very limited in games/dvd's/figurines since I moved to Belfast. All I could review is food and drink xD but I won't bother you with that hahaha.
Wednesday, 4 December 2013
Tuesday, 26 November 2013
The troubles (Blog will be in Dutch, it is more info for my friends/family)
Als je hier in Belfast bent spreekt iedereen over 'The Troubles' en gezien het laatste incident afgelopen zondag in het centrum van Belfast wil ik het voor mijn vrienden en familie duidelijk maken wat hier eigenlijk speelt en hoe de mensen omgaan met het woelige verleden van Noord-Ierland.
'The Troubles' duidt aan twee periodes van onrust en geweld in de Ierse geschiedenis, waarbij de bekenste is van eind jaren '60 tot 1998, toen het Goede Vrijdag-akkoord getekend werd. The Troubles is een etnisch conflict, een guerillaoorlog en zelfs een burgeroorlog te noemen. Het wordt vaak gezien als een strijd tussen de protestanten en de katholieken.
Het conflict heeft zijn oorsprong in 1609, bij de volksplanting van Ulster, waarbij land van de katholieken werd afgenomen en aan voornamelijk Engelse en Schotse protestanten gegeven. Tussen 1641 en 1691 leidde dit tot bloedige conflicten tussen beide bevolkingsgroepen. De Britse regering stelde wetten in waarin van iedereen de religieuze, wettige en politieke rechten werden beperkt.
In de 18e eeuw werden deze wetten minder streng, waardoor de katholieken weer land mochten kopen en huren. Protestantse zogenaamde Peep O'Day Boys voerden aanvallen uit, waardoor de katholieken, zichzelf the Defenders noemend, tegenaanvallen uitvoerden. Dit zorgde voor polarisatie en een drastische afnamevan hervormers binnen de protestantse bevolking, die tot dan toe meer en meer openstonden voor democratische hervormingen.
Vele presbyterianen, katholieken en liberale protestanten waren actief in de Society of United Irishmen, een beweging die geinspreerd was door de Franse Revolutie, gericht op het beeindigen van de sektrarische verdeling van Ierland en het oprichten van een Ierse Republiek, onafhankelijk van Groot-Brittanie. In de mislukte Ierse rebellie van 1789 werd het ideaal van de United Irishmen tenietgedaan. De Britse regering mobilseerde de "hardline" protestanten tegen de vrijheidsbeweging, "The Orange Order" is een nog voortdurende manifestatie van deze mobilisering. Het effect zorgde voor een permanente staat van verdeling.
Het afschaffen van het Ierse parlement en het invoegen van Ierland tot de UK in 1801 zorgen voor nog meer verdeling. Daniel O'Connell zorgde ervoor dat de dischriminatie van katholieken (en overige andersgelovigen) niet meer wettig was. De protestanten, bang om een minderheid in een katholiek Ierand te zijn steunden de Britse regering. Het conflict was nu dus in twee kampen verdeeld, zij die de Act of Union aanhingen, Unionisten en de Nationalisten. Dit is nu nog steeds het geval. In den beginne waren de Nationlisten en Unionisten nog tot compromissen bereid, maar dit vermindere sterk aan het einde van de 19e eeuw en begin 20e eeuw. Rond deze tijd kwam er nog een economisch doel bij, omdat Ulster het meest geindustrialiseerde deel van Ierland was en daarom erg afhankelijk van de (vrije) handel met de UK en het Britse rijk.
Tegen 1910 stond Ierse (gelimiteerde) zelfbeschikking op het punt werkelijkheid te worden. De protestanten, bang voor hun eigen toekomst, tekenden het zogenaamde Ulster Covenant, waarin ze zelfbeschikking zouden bestrijden, desnoods met geweld. Hiertoe vormde men de paramilitaire Ulster Volunteer Force en importeerden wapens. Nationalisten vormden de Irish Volunteers, wiens doel was om zelfbeschikken te verkrijgen. De Britse regering had voor de Eerste Wereldoorlog het besluit genomen om Ierland zelfbeschikking te verlenen, maar door de oorlog werd dit naar de achtergrond geschoven.
De paasopstand in 1916 zorgde dat het punt weer opvlamde, maar werd bloedig neergeslagen. 15 leiders van de zogenaamde Rising werden geexecuteerd, waardoor de Nationalisten verder radicaliseerden. In 1918 werd door Sinn Fein de Dail (Iers Parlement) in Dublin opgezet, waarmee men zich afscheidde van het Verenigd Koninkrijk., hoewel dit nig niet werd erkend door andere landen. Een gewapende aanslag op twee politieagenten zorgde voor het begin van een guerrillaoorlog, waarin de Irish Republican Army (IRA) tegen Britse troepen streed. In het Anglo-Iers verdrag werd Ierland officieel verdeeld in Noord- en Zuid-Ierland. De Ierse Vrijstaat had echter nog geen onafhankelijkheid, die kwam pas in 1949.
Noord-Ierland echter kreeg ook een regering, door Unionisten niet gevraagd, maar wel omarmd. Ook zagen ze de verdeling positief en een bevestiging van wat de meerderheid - binnen de grenzen van Noord-Ierland - wilde. De Nationalisten zagen dit echter als illegaal en tegen de wil in van de meerderheid van de Ieren. De Nationalisten binnen Noord-Ierland werden niet geintegeerd in de protestante bevolking. De Nationalisten weigerden de politieke situatie te accepteren, waarin de wortels liggen voor het conflict in de jaren '60.
Tot 1966 was het relatief vredig in Noord-Ierland (en de republiek), maar dat jaar zag de opleving van de Ulster Volunteer Force, een illegale paramilitaire organisatie, in antwoord op een schijnende opleving van de IRA tegen de 50e verjaardag van de Paasopstand. De UVT voerde 3 moorden uit voordat de daders werden opgepakt en gestraft werden, echter bleef de groep zelf bestaan. Veelal wordt de start van The Troubles in 1968 gezien, toen de Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA) een vredige mars hield. Men had daarbij gekeken naar het succes van Dr. Martin Luther King, waarbij de NICRA de misstanden ten opzichte van de katholieken en de klachten van de nationalisten weer onder de aandacht wilde brengen. Ian Paisley en andere Unionisten zagen de NICRA als een dekmantel voor de IRA en noemde het een "Trojaans Paard". Velen zagen niks in een gelijkheid tussen protstanten en katholieken. Geweld brak uit bij verscheidene Burgerrechtmarsen, waarin protestantse loyalisten de protesteerders aanvielen met knuppels. De politie (de Royal Ulster Constabulary) werd beschuldigd van het verdedigen van de loyalisten en het toestaan van het geweld.
Het geweld tegen de protesteerders kwam onder meer uit het zwartmaken van hen door verschillende leiders binnen de protestantse samenleving, die beweerde dat buiten dat de IRA achter de NICRA stak, ze bovendien een hernieuwde gewapende campagne wilden beginnen. Feitelijk was de IRA op dat moment onderbezet, had weinig wapens, weinig aanhang en probeerde (uit noodzaak) hun gelijk op niet gewelddadige manier te krijgen. Sterker nog, de eerste bommen die afgingen ten tijde van The Troubls, waren door de UVF, in scene gezet om daarme het gelijk over de beweringen tegen de IRA kracht bij te zetten.
In 1969 werd de onrust erger, waarbij de barricades werden opgericht in gebieden van Derry en Belfast waar veel nationalisten woonden. Het conflict monddeuit in de zogenaamde Slag van de Bogside tussen 12 en 14 augustus in een wijk van Derry, waarin een protestantse mars langs de standmuren in een confrontatie uitmondde met de katholieke bewoners van de Bogside en de politie. De Britse regering reageerde door troepen te sturen. De slag zorgde voor veel sektarisch geweld in Belfast, Newry, Strabane en andere plaatsen, waarbij veel huizen verbrand werden en vele mensen gedood werden. De nationlisten beschuldigen de politie van hulp aan (of in ieder geval het niet tegenhouden van) loyalisten in de schermutselingen. De IRA kreeg veel kritiek doordat met de katholieke bevolking van Belfast niet had verdedigd. Volgens een katholieke priester was de IRA een afkorting voor "I Ran Away". Het resultaat was dat er 7 doden te betreuren waren, 750 gewonden en 1505 katholieke families uit hun huizen verdreven werden (5x zoveel als uitgedreven protestanten).
De Noord-Ierse regering vroeg de Britten om troepen te sturen, deels gedreven door (nogal overdreven) berichten dat de Ierse regering militaire interventie overwoog om de katholieke buurten in Derry te beschermen. De nationalisten verwelkomden aanvankelijk het leger, omdat ze de politie niet vertrouwden. Na hardhandig optreden door het leger daalde echter ook het vertrouwen in het leger.
Veel Unionisten zien de burgerrechtenbeweging als de oorzaak achter The Troubles. Anderen voornamelijk (maar niet exclusief) nationalisten, zien de weerstand tegen de burgerrechtenbeweging door Ian Paisley en andere loyalisten de oorzaak.
Belfast nu:
Er zijn wijken waar je als niet-protestant niet hoeft te komen. Je zult ze herkennen aan de massa's Union Jack vlaggen, de alom bekende muurschulderingen en leuzen over slachtoffers or helden van The Troubles. Maar het grootste deel van de bevolking van Belfast wil verder, het liefst zonder geweld.
Ik ben zelf katholiek en woon bij een protestantse huisbaas. Ik heb dit gesprek gehad met haar over hoe zij er tegenover staan. Ze zegt dat de problemen die recentelijk oplaaien te maken hebben met opvoeding en klasse. Diegenen die geweld gebruik omtrent het conflict komen veelal uit achterstandswijken volgens haar. Zij heeft zelf, als dochter van een politieagent, geweld meegemaakt maar over het algemeen was het minder extreem als de media het afbeeldde. Voor haar en vele van de buurtbewoners is religie of afkomst geen issue. En zien zij de incidenten van de laatste maanden een zielige poging om het vuur aan te wakkeren.
Bedreigd voel ik me niet, wel geintrigeerd door de verhalen van het verleden. Een conflict als dit heb ik nog nooit meegemaakt. Naar mijn mening zit de fout ook aan beide kanten, want je moet nooit je gelijk proberen te krijgen door geweld. Ik zal net zo reageren als de meesten van deze stad, als er weer een veiligheidswaarschuwing is, zal het problemen opleveren voor het openbaar vervoer maar verder zal het geen invloed hebben op onze gewone dagelijkse bezigheden.
'The Troubles' duidt aan twee periodes van onrust en geweld in de Ierse geschiedenis, waarbij de bekenste is van eind jaren '60 tot 1998, toen het Goede Vrijdag-akkoord getekend werd. The Troubles is een etnisch conflict, een guerillaoorlog en zelfs een burgeroorlog te noemen. Het wordt vaak gezien als een strijd tussen de protestanten en de katholieken.
Het conflict heeft zijn oorsprong in 1609, bij de volksplanting van Ulster, waarbij land van de katholieken werd afgenomen en aan voornamelijk Engelse en Schotse protestanten gegeven. Tussen 1641 en 1691 leidde dit tot bloedige conflicten tussen beide bevolkingsgroepen. De Britse regering stelde wetten in waarin van iedereen de religieuze, wettige en politieke rechten werden beperkt.
In de 18e eeuw werden deze wetten minder streng, waardoor de katholieken weer land mochten kopen en huren. Protestantse zogenaamde Peep O'Day Boys voerden aanvallen uit, waardoor de katholieken, zichzelf the Defenders noemend, tegenaanvallen uitvoerden. Dit zorgde voor polarisatie en een drastische afnamevan hervormers binnen de protestantse bevolking, die tot dan toe meer en meer openstonden voor democratische hervormingen.
Vele presbyterianen, katholieken en liberale protestanten waren actief in de Society of United Irishmen, een beweging die geinspreerd was door de Franse Revolutie, gericht op het beeindigen van de sektrarische verdeling van Ierland en het oprichten van een Ierse Republiek, onafhankelijk van Groot-Brittanie. In de mislukte Ierse rebellie van 1789 werd het ideaal van de United Irishmen tenietgedaan. De Britse regering mobilseerde de "hardline" protestanten tegen de vrijheidsbeweging, "The Orange Order" is een nog voortdurende manifestatie van deze mobilisering. Het effect zorgde voor een permanente staat van verdeling.
Het afschaffen van het Ierse parlement en het invoegen van Ierland tot de UK in 1801 zorgen voor nog meer verdeling. Daniel O'Connell zorgde ervoor dat de dischriminatie van katholieken (en overige andersgelovigen) niet meer wettig was. De protestanten, bang om een minderheid in een katholiek Ierand te zijn steunden de Britse regering. Het conflict was nu dus in twee kampen verdeeld, zij die de Act of Union aanhingen, Unionisten en de Nationalisten. Dit is nu nog steeds het geval. In den beginne waren de Nationlisten en Unionisten nog tot compromissen bereid, maar dit vermindere sterk aan het einde van de 19e eeuw en begin 20e eeuw. Rond deze tijd kwam er nog een economisch doel bij, omdat Ulster het meest geindustrialiseerde deel van Ierland was en daarom erg afhankelijk van de (vrije) handel met de UK en het Britse rijk.
Tegen 1910 stond Ierse (gelimiteerde) zelfbeschikking op het punt werkelijkheid te worden. De protestanten, bang voor hun eigen toekomst, tekenden het zogenaamde Ulster Covenant, waarin ze zelfbeschikking zouden bestrijden, desnoods met geweld. Hiertoe vormde men de paramilitaire Ulster Volunteer Force en importeerden wapens. Nationalisten vormden de Irish Volunteers, wiens doel was om zelfbeschikken te verkrijgen. De Britse regering had voor de Eerste Wereldoorlog het besluit genomen om Ierland zelfbeschikking te verlenen, maar door de oorlog werd dit naar de achtergrond geschoven.
De paasopstand in 1916 zorgde dat het punt weer opvlamde, maar werd bloedig neergeslagen. 15 leiders van de zogenaamde Rising werden geexecuteerd, waardoor de Nationalisten verder radicaliseerden. In 1918 werd door Sinn Fein de Dail (Iers Parlement) in Dublin opgezet, waarmee men zich afscheidde van het Verenigd Koninkrijk., hoewel dit nig niet werd erkend door andere landen. Een gewapende aanslag op twee politieagenten zorgde voor het begin van een guerrillaoorlog, waarin de Irish Republican Army (IRA) tegen Britse troepen streed. In het Anglo-Iers verdrag werd Ierland officieel verdeeld in Noord- en Zuid-Ierland. De Ierse Vrijstaat had echter nog geen onafhankelijkheid, die kwam pas in 1949.
Noord-Ierland echter kreeg ook een regering, door Unionisten niet gevraagd, maar wel omarmd. Ook zagen ze de verdeling positief en een bevestiging van wat de meerderheid - binnen de grenzen van Noord-Ierland - wilde. De Nationalisten zagen dit echter als illegaal en tegen de wil in van de meerderheid van de Ieren. De Nationalisten binnen Noord-Ierland werden niet geintegeerd in de protestante bevolking. De Nationalisten weigerden de politieke situatie te accepteren, waarin de wortels liggen voor het conflict in de jaren '60.
Tot 1966 was het relatief vredig in Noord-Ierland (en de republiek), maar dat jaar zag de opleving van de Ulster Volunteer Force, een illegale paramilitaire organisatie, in antwoord op een schijnende opleving van de IRA tegen de 50e verjaardag van de Paasopstand. De UVT voerde 3 moorden uit voordat de daders werden opgepakt en gestraft werden, echter bleef de groep zelf bestaan. Veelal wordt de start van The Troubles in 1968 gezien, toen de Northern Ireland Civil Rights Association (NICRA) een vredige mars hield. Men had daarbij gekeken naar het succes van Dr. Martin Luther King, waarbij de NICRA de misstanden ten opzichte van de katholieken en de klachten van de nationalisten weer onder de aandacht wilde brengen. Ian Paisley en andere Unionisten zagen de NICRA als een dekmantel voor de IRA en noemde het een "Trojaans Paard". Velen zagen niks in een gelijkheid tussen protstanten en katholieken. Geweld brak uit bij verscheidene Burgerrechtmarsen, waarin protestantse loyalisten de protesteerders aanvielen met knuppels. De politie (de Royal Ulster Constabulary) werd beschuldigd van het verdedigen van de loyalisten en het toestaan van het geweld.
Het geweld tegen de protesteerders kwam onder meer uit het zwartmaken van hen door verschillende leiders binnen de protestantse samenleving, die beweerde dat buiten dat de IRA achter de NICRA stak, ze bovendien een hernieuwde gewapende campagne wilden beginnen. Feitelijk was de IRA op dat moment onderbezet, had weinig wapens, weinig aanhang en probeerde (uit noodzaak) hun gelijk op niet gewelddadige manier te krijgen. Sterker nog, de eerste bommen die afgingen ten tijde van The Troubls, waren door de UVF, in scene gezet om daarme het gelijk over de beweringen tegen de IRA kracht bij te zetten.
In 1969 werd de onrust erger, waarbij de barricades werden opgericht in gebieden van Derry en Belfast waar veel nationalisten woonden. Het conflict monddeuit in de zogenaamde Slag van de Bogside tussen 12 en 14 augustus in een wijk van Derry, waarin een protestantse mars langs de standmuren in een confrontatie uitmondde met de katholieke bewoners van de Bogside en de politie. De Britse regering reageerde door troepen te sturen. De slag zorgde voor veel sektarisch geweld in Belfast, Newry, Strabane en andere plaatsen, waarbij veel huizen verbrand werden en vele mensen gedood werden. De nationlisten beschuldigen de politie van hulp aan (of in ieder geval het niet tegenhouden van) loyalisten in de schermutselingen. De IRA kreeg veel kritiek doordat met de katholieke bevolking van Belfast niet had verdedigd. Volgens een katholieke priester was de IRA een afkorting voor "I Ran Away". Het resultaat was dat er 7 doden te betreuren waren, 750 gewonden en 1505 katholieke families uit hun huizen verdreven werden (5x zoveel als uitgedreven protestanten).
De Noord-Ierse regering vroeg de Britten om troepen te sturen, deels gedreven door (nogal overdreven) berichten dat de Ierse regering militaire interventie overwoog om de katholieke buurten in Derry te beschermen. De nationalisten verwelkomden aanvankelijk het leger, omdat ze de politie niet vertrouwden. Na hardhandig optreden door het leger daalde echter ook het vertrouwen in het leger.
Veel Unionisten zien de burgerrechtenbeweging als de oorzaak achter The Troubles. Anderen voornamelijk (maar niet exclusief) nationalisten, zien de weerstand tegen de burgerrechtenbeweging door Ian Paisley en andere loyalisten de oorzaak.
Belfast nu:
Er zijn wijken waar je als niet-protestant niet hoeft te komen. Je zult ze herkennen aan de massa's Union Jack vlaggen, de alom bekende muurschulderingen en leuzen over slachtoffers or helden van The Troubles. Maar het grootste deel van de bevolking van Belfast wil verder, het liefst zonder geweld.
Ik ben zelf katholiek en woon bij een protestantse huisbaas. Ik heb dit gesprek gehad met haar over hoe zij er tegenover staan. Ze zegt dat de problemen die recentelijk oplaaien te maken hebben met opvoeding en klasse. Diegenen die geweld gebruik omtrent het conflict komen veelal uit achterstandswijken volgens haar. Zij heeft zelf, als dochter van een politieagent, geweld meegemaakt maar over het algemeen was het minder extreem als de media het afbeeldde. Voor haar en vele van de buurtbewoners is religie of afkomst geen issue. En zien zij de incidenten van de laatste maanden een zielige poging om het vuur aan te wakkeren.
Bedreigd voel ik me niet, wel geintrigeerd door de verhalen van het verleden. Een conflict als dit heb ik nog nooit meegemaakt. Naar mijn mening zit de fout ook aan beide kanten, want je moet nooit je gelijk proberen te krijgen door geweld. Ik zal net zo reageren als de meesten van deze stad, als er weer een veiligheidswaarschuwing is, zal het problemen opleveren voor het openbaar vervoer maar verder zal het geen invloed hebben op onze gewone dagelijkse bezigheden.
Thursday, 7 November 2013
Living my Belfast Life 04
I've been here for over a month now and quite settling in to the Belfast life. It is not so adventurous anymore, everything is becoming normal for me now.
I tend to live by this rule:
When in Rome, do as the Romans do. (It is polite, and possibly also advantageous, to abide by the customs of a society when one is a visitor). Hopefully my visit will be for the long, permanent run but that's still in the future.
I'd like to spend my free weekend visiting the St. Georges market or other local markets to experience that true Irish/British (I still haven't got the hang of what to call NI people, some see themselves Irish and others say they are British) feeling. I have not starting drinking like an Irish because my liver can't handle the amount of alcohol needed for it. I, myself am a light drinker.
So last Saturday I tried Irish stew. Usually made with lamb or mutton as well with potatoes, carrots, onions and parsley. The lady only had the lamb variant, but I know mutton has a stronger flavor.
I tend to live by this rule:
When in Rome, do as the Romans do. (It is polite, and possibly also advantageous, to abide by the customs of a society when one is a visitor). Hopefully my visit will be for the long, permanent run but that's still in the future.
I'd like to spend my free weekend visiting the St. Georges market or other local markets to experience that true Irish/British (I still haven't got the hang of what to call NI people, some see themselves Irish and others say they are British) feeling. I have not starting drinking like an Irish because my liver can't handle the amount of alcohol needed for it. I, myself am a light drinker.
So last Saturday I tried Irish stew. Usually made with lamb or mutton as well with potatoes, carrots, onions and parsley. The lady only had the lamb variant, but I know mutton has a stronger flavor.
I am more used to a darker colored and thicker stew mostly made of beef and with a much sweeter flavor than the Irish Stew has. I found this stew quite watery but good tasting none the less. I still prefer beef over lamb/mutton but you shouldn't ruin the traditional meals. Which the french tourists did that were up next after I received my order. To the cook's disgust they covered it in HP sauce because they thought the taste was too bland...
Next up was Indian food.
I don't know what the most popular food would be in then Netherlands, but I have seen the current trend it being sushi, well here in Belfast it is curry. I never liked Indian food much because my dad would always make Chicken Tandoori and I really don't like Creme Fraiche in my stew...but like I said I need to live by my rule and try it anyway.
Though I am from Indonesian descent, I cannot handle spicy food. While some of my family go trigger happy with the sambal (chillipaste) I want to still be able to taste my food without it being overrun by hotness. And Indian food tends to have some meals that will make your lips feel numb. While the other curry's are promoted as hotlip curry's, I tend to stick with the mild variation. The curry-man tried to get me on the hotter stuff but I didn't listen to him.
So I picked Korma, it's a cream/coconut based curry that is very mild (excellent choice if you want your kids to eat it). The most popular version of Korma is Chicken Korma and my new favorite dish next to Babi Ketjap and Brown bean soup.
I haven't tried making this myself yet but the one I tried at the market is way better than the pre-made meals from the supermarket. Luckily for me, the stall is there every weekend so this will be my once a month tradition (on the weekend that I work) to get myself a serving of Korma for lunch. You can never beat home-made food ;).
Thursday, 24 October 2013
Living my Belfast Life 03
It's already one month that I have been living in this wonderful city. I had my ups and downs but I am still doing very well here.
It was challenging to find a place to stay and even setting up a bank account. In the end I managed to get everything set up and dealt with. Only thing that is coming is my appointment with a GP so I will be part of the NHS.
As I said before, a lot of things are different. Sometimes I get recognize the taste of home but most of the times it's all new. I had to juggle between the Pound and the Euro when it came to grocery shopping. Vegetables are not well liked and expensive as hell here <___<. I paid 1 pound for a pepper (€ 1,25 voor 1 paprika).
I gained some of my freedom when I purchased a bike and gotten used to riding on the left side of the road. I will probably get run over next time I go back to the Netherlands :P
But I need to admit moving out has been easier since the wonderful invention of Skype and internet. If I had to do this 20 years ago I would have gone nuts. At least now I have my family and friends to fall back on or just have a fun chat with whenever I want too.
Work has been good to me too. I survived working a full weekend and managed to get along fine with my coworkers. We laugh about the frustration we get when dealing with some customers ;).
Tomorrow will be Food-day and I am baking brownies. Wonder what the rest will be doing.
For now I spend my days off with just looking around for the best deals in shops, reading, housework & laundry and relaxing. I still need to fully get used from working 0 hours to 40 a week. One day I can handle it better than the other.
Monday, 7 October 2013
Living my Belfast Life 02
It's been 2 weeks since I arrived to my new home Belfast.
Due to the student season I had a hard time finding a place to stay but after a short hotel and even shorter hostel stay I found my permanent home for the next few month. There is no real end date on my lease so I can find out what my expenses are before I look for something more private and permanent after my probation ends which would be around the end of December.
I passed my training and I am getting in the swing of working full time and trying to solve the problems on my own so I won't go much into detail about work here.
Culture shocked? Yes in some points I am culture shocked in Belfast. Strange isn't it? But you find out the small things you didn't pay attention to when you lived in your own country, you notice now.
I'll name a few of them that I noticed and you can laugh with me on them ;).
The faucet: Why are they separate? I burnt my hands a couple of times by forgetting the cold one. I know not every household in the Netherlands has the shiny auto-temp faucets I have at home but still...
Flush button: I was looking for it but all the toilets here mostly have a handle, I really dislike the handles because most of them are broken and I have to jank it twice or three times to get the rotten toilet to flush.
Vegetables: I think Irish just hate them, the choice in veggies at the supermarket are very limited same as at the market. Oh yea you have your Brussels sprouts and your beets but when I wanted to make my pasta sauce they didn't have an Italian veggiemix at hand. I had to buy each ingredient separately and seeing that I don't cook for an army I left a few out. The stir fry mix is also very lacking...I might just make my own freezer packs.
Herbs, spices: None of the foreign spices I use, I can find here. Your basic stuff like Garlic, Cumin or Oregano is found it most stores but when I want my Indonesian spices I can't find anything. Hopefully I will run into an Asian Market or look at my mother for a supply ration.
The bread: Just don't like it. Tastes funny and I went from brown bread to white again because of the taste. I am talking about the factory made bread, I haven't found a bakery yet.
Measurement table: Everything is different. A dutch pound of meat isn't the same as an Irish pound, when I look at the shoe sizes or clothing sizes they use a different system. I am happy when they use the L/XL once in a while. So I wrote down the conversion of my sizes to the UK standards to help me out when I shop for clothes or shoes. After a while I get used to it.
Not everything that I experienced in Belfast was a culture shock or bad experience.
The movie-tickets are much cheaper here and they make no difference between the price of 3D and non-3D. I pay £6.80 for a ticket which would be €8 and on a Tuesday the tickets are even reduced to £3 = €3,55.
Going out for dinner has proven me not too expensive either. I had good food for a decent price and the Perry Cider is way cheaper here than at home.
I think this is a big pro for my health but the crisps (chips) are really expensive here. Can be up to £2 for a regular sizes bag so I haven't had any crisps since I've been here which is good for my plan to loose weight ;).
Belfast city center is pretty easy to figure out and it took me just a couple of days to find my way around. Only when I need to travel to a new spot, do I get lost. It's not a large city either and I find living here pretty comfortable. Some people tend to be a bit nosy because they see that you aren't from around here but all have been very helpful to me when I needed help. Sometimes a bit hard to understand due to the heavy language ;).
There are things I miss from home though. I miss my family and friends. I miss my cats and I miss my stuff. Sometimes I realize I left things behind that could come in handy here.
Whenever I have time I talk to people on Skype and my neighborhood is very cat friendly so I have met some of the feline residents on the way/from work and petted them. When I pass my probation and find a bigger place for my own, I will let some stuff be sent to me but for now I have to make due with what I have.
Going to buy a laptop soon because my P.O.S. netbook doesn't function that well. It barely can manage Skype and keeps crashing on me in the process. In 2014 I will get a bike with the cycle to work scheme because I love cycling and helps me stay fit, but for now the 2 hour walks on my days off will have to do.
Day by day I am getting used to life here and I hope I can make it into a good home while I am here.
Due to the student season I had a hard time finding a place to stay but after a short hotel and even shorter hostel stay I found my permanent home for the next few month. There is no real end date on my lease so I can find out what my expenses are before I look for something more private and permanent after my probation ends which would be around the end of December.
I passed my training and I am getting in the swing of working full time and trying to solve the problems on my own so I won't go much into detail about work here.
Culture shocked? Yes in some points I am culture shocked in Belfast. Strange isn't it? But you find out the small things you didn't pay attention to when you lived in your own country, you notice now.
I'll name a few of them that I noticed and you can laugh with me on them ;).
The faucet: Why are they separate? I burnt my hands a couple of times by forgetting the cold one. I know not every household in the Netherlands has the shiny auto-temp faucets I have at home but still...
Flush button: I was looking for it but all the toilets here mostly have a handle, I really dislike the handles because most of them are broken and I have to jank it twice or three times to get the rotten toilet to flush.
Vegetables: I think Irish just hate them, the choice in veggies at the supermarket are very limited same as at the market. Oh yea you have your Brussels sprouts and your beets but when I wanted to make my pasta sauce they didn't have an Italian veggiemix at hand. I had to buy each ingredient separately and seeing that I don't cook for an army I left a few out. The stir fry mix is also very lacking...I might just make my own freezer packs.
Herbs, spices: None of the foreign spices I use, I can find here. Your basic stuff like Garlic, Cumin or Oregano is found it most stores but when I want my Indonesian spices I can't find anything. Hopefully I will run into an Asian Market or look at my mother for a supply ration.
The bread: Just don't like it. Tastes funny and I went from brown bread to white again because of the taste. I am talking about the factory made bread, I haven't found a bakery yet.
Measurement table: Everything is different. A dutch pound of meat isn't the same as an Irish pound, when I look at the shoe sizes or clothing sizes they use a different system. I am happy when they use the L/XL once in a while. So I wrote down the conversion of my sizes to the UK standards to help me out when I shop for clothes or shoes. After a while I get used to it.
Not everything that I experienced in Belfast was a culture shock or bad experience.
The movie-tickets are much cheaper here and they make no difference between the price of 3D and non-3D. I pay £6.80 for a ticket which would be €8 and on a Tuesday the tickets are even reduced to £3 = €3,55.
Going out for dinner has proven me not too expensive either. I had good food for a decent price and the Perry Cider is way cheaper here than at home.
I think this is a big pro for my health but the crisps (chips) are really expensive here. Can be up to £2 for a regular sizes bag so I haven't had any crisps since I've been here which is good for my plan to loose weight ;).
Belfast city center is pretty easy to figure out and it took me just a couple of days to find my way around. Only when I need to travel to a new spot, do I get lost. It's not a large city either and I find living here pretty comfortable. Some people tend to be a bit nosy because they see that you aren't from around here but all have been very helpful to me when I needed help. Sometimes a bit hard to understand due to the heavy language ;).
There are things I miss from home though. I miss my family and friends. I miss my cats and I miss my stuff. Sometimes I realize I left things behind that could come in handy here.
Whenever I have time I talk to people on Skype and my neighborhood is very cat friendly so I have met some of the feline residents on the way/from work and petted them. When I pass my probation and find a bigger place for my own, I will let some stuff be sent to me but for now I have to make due with what I have.
Going to buy a laptop soon because my P.O.S. netbook doesn't function that well. It barely can manage Skype and keeps crashing on me in the process. In 2014 I will get a bike with the cycle to work scheme because I love cycling and helps me stay fit, but for now the 2 hour walks on my days off will have to do.
Day by day I am getting used to life here and I hope I can make it into a good home while I am here.
Sunday, 22 September 2013
Review: Free! Iwatobi Swim Club
First of all I want to thank you for 1000 page views *bow*. I hope you enjoyed reading my reviews and other ramblings and hope you will continue to do so in the future :D.
Today I will be reviewing: Free! Iwatobi Swim Club
From left to right: Rei, Nagisa, Rin, Haruka & Makoto.
What can I say I love sports-anime/manga. It all started with Slam Dunk and since then I've followed several series like Prince of Tennis, Eyeshield 21, Mr. Fullswing, Cross Manage, etc.
The anime is based on a novel written by Koji Oji and focuses on four boys participating in a swimming tournament.
Plot:
When they are in elementry school Rin, Nagisa, Haruka & Makoto are in the same swimming club. Haruka claims he only wants to swim freestyle but eventually joins in the Medley* race after much convincing of Rin. The boys win the race and they bury their trophy like a time capsule. Rin announces that he goes to Australia to train to become an Olympic swimmer, a wish his dad held but never achieved.
*Medley is a combination of four swimming styles into one race: Butterfly, Backstroke, Breaststroke and Freestyle.
Rin and Haruka accidentally meet the next year when Rin visits his family for Christmas and he challenges Haruka to a race but ends up losing. Frustrated by his loss he never contacts his former teammates and continues his training in Australia. Haruka shocked by Rin's reaction quits the swimming club and team completely falls apart.
In highschool Makoto, Haruka en Nagisa are reunited and revive try to revive the school's swimming club with the help of Rin's sister Gou. Participation in schooltrainings and competition require 4 members and Nagisa gets a track-and-field-member to join the club. But during the practice training they find out he can't swim.
Rin decides to return to Japan to enter highschool and forces Haruka to race him once again, resulting as a win for Rin. But Rin realises Haruka has not been in shape and is angered by his lack of training and says his victory is meaningless like this. Haruka is shocked by his loss but turns to his teammates with the wish to swim together in the Medley.
The boys of Iwatobi swim club train hard together to enter the national swimming competition in order to beat Rin in the Medley race.
Sadly I've only seen 11 of the 12 episodes so far. And the final race will be battled in the last epi that will be released next week by one of the fan-subbers. Not that I would have spoiled the ending to you guys ;).
It's a shame the series is only 12 episodes long but I think it's just the right amount to tell the full story. What I find very funny in the series the boys look like regular pretty boys when dressed but are muscle packed when in their swimming gear. A lot of fangirl-service is provided in those shots ;).
Free! has a very large fanbase and because of it's popularity it was made into an anime-series. I've seen the fanfictions and fanart appear regular on Pixiv (a Japanese social site) and was thrilled when the series was released. I'll have to watch the final episode from my new home in Belfast but the series went on my must buy list when released on DVD and that will be around Febuary 2014.
Today I will be reviewing: Free! Iwatobi Swim Club
What can I say I love sports-anime/manga. It all started with Slam Dunk and since then I've followed several series like Prince of Tennis, Eyeshield 21, Mr. Fullswing, Cross Manage, etc.
The anime is based on a novel written by Koji Oji and focuses on four boys participating in a swimming tournament.
Plot:
When they are in elementry school Rin, Nagisa, Haruka & Makoto are in the same swimming club. Haruka claims he only wants to swim freestyle but eventually joins in the Medley* race after much convincing of Rin. The boys win the race and they bury their trophy like a time capsule. Rin announces that he goes to Australia to train to become an Olympic swimmer, a wish his dad held but never achieved.
*Medley is a combination of four swimming styles into one race: Butterfly, Backstroke, Breaststroke and Freestyle.
Rin and Haruka accidentally meet the next year when Rin visits his family for Christmas and he challenges Haruka to a race but ends up losing. Frustrated by his loss he never contacts his former teammates and continues his training in Australia. Haruka shocked by Rin's reaction quits the swimming club and team completely falls apart.
In highschool Makoto, Haruka en Nagisa are reunited and revive try to revive the school's swimming club with the help of Rin's sister Gou. Participation in schooltrainings and competition require 4 members and Nagisa gets a track-and-field-member to join the club. But during the practice training they find out he can't swim.
Rin decides to return to Japan to enter highschool and forces Haruka to race him once again, resulting as a win for Rin. But Rin realises Haruka has not been in shape and is angered by his lack of training and says his victory is meaningless like this. Haruka is shocked by his loss but turns to his teammates with the wish to swim together in the Medley.
The boys of Iwatobi swim club train hard together to enter the national swimming competition in order to beat Rin in the Medley race.
Sadly I've only seen 11 of the 12 episodes so far. And the final race will be battled in the last epi that will be released next week by one of the fan-subbers. Not that I would have spoiled the ending to you guys ;).
It's a shame the series is only 12 episodes long but I think it's just the right amount to tell the full story. What I find very funny in the series the boys look like regular pretty boys when dressed but are muscle packed when in their swimming gear. A lot of fangirl-service is provided in those shots ;).
Also the characters are pretty interesting. They all have very girly names ;).
Haruka: he rarely smiles and always thinks about swimming, he even tried to climb in a fishtank at the store xD. When they club went to buy swimming gear for Rei he ended up buying the same pair of swimming trunks as he already owns, claiming they fit him better while the rest of the group sees no difference.
Nagisa: Very high spirited and is not afraid to speak his mind to much frustration of Rei at times. He is the cute one of the club.
Makoto: Haruka's best friend, he is very nice and takes care of others but is also a big scaredy-cat and hides behind Haru for protection. Makoto developed a fear of the ocean when a person he admired died in a typhoon.
Rei: loves everything thats beautiful and is a very intelligent boy. He didn't want to join the swimming club at first because he said swimming wasn't beautiful enough but when he sees Haruka swim he finally joins. Doesn't know how to swim but learns the Butterfly later on in the series.
Rin: Haruka's rival and former teammate. Despite his self-proclaimed rivalry towards Iwatobi, he demonstrates concern of them, especially Haruka.
Free! has a very large fanbase and because of it's popularity it was made into an anime-series. I've seen the fanfictions and fanart appear regular on Pixiv (a Japanese social site) and was thrilled when the series was released. I'll have to watch the final episode from my new home in Belfast but the series went on my must buy list when released on DVD and that will be around Febuary 2014.
Free! is a fun series to watch, especially for those who like sports & pretty boys. I highly recommend it.
This will be my last review for the time being. I am moving to Belfast and I don't know when I will have a computer or a steady internet connection.
I'll see you in the future ;)!
Wednesday, 18 September 2013
Living my Belfast Life 01
As some of you may know I was hired by a company in Belfast and I am starting my new life there coming Sunday.
I am leaving behind my family and some dear friends but I am sure I will make some new friends there too. And for the ones I leave behind, I have Skype, Facebook, my phone and e-mail so we can still communicate ;).
What else will I miss when I am there :x?
That will probably be my pc and most of my stuff. I am only allowed to bring 20kg and a lot will be left behind because my clothes have the highest priority at the moment. Can't go to work naked now ;).
When I find my permanent residence I'll request for some of my stuff to be sent over but that depends on how much space I will have. I don't want my new place to be overly stuffed. Lucky for me I am moving to Northern Ireland and not the jungle so basic stuff like shampoo and toothpaste I can buy there.
The past week I have been prepairing for my relocation, cancelling several services because I need to be very careful with my funds for the next three months. It's been a long while since I cooked for just myself and I have no clue how much I will spend on the grocery-bill or living expenses. In the past I've always shared a household.
There will be things I will miss a lot when I am in Belfast.
1. My cat. I will miss his fluffy butt trying to sneak under my bedsheets. Heck, I will miss him a lot because he is one of the few who is always happy to see me, even if it's only because he is hungry :P.
2. Playing board games and videogames with my friends. My BFF and little sister were my videogame buddies and I started to get back into the board game scene when my boyfriend broke up with me. Nothing is more fun then spending an evening with kindred souls having fun trying to save the world/galaxy.
3. My mothers and fathers cooking. They both are great cooks and my cooking skills don't come close to theirs. My mother is making my favorite dish before I leave so I will savor the taste of it. And Christmas dinner will suck, all by myself :(.
4. Drop or licorice. It's black and salty and most foreigners think it tastes like poison but I love it. And I will miss it but I am sure I will get them in my survival pack ;) *hint* *hint*
5. Friet Speciaal. It has raw onions, curry and mayo. I love it >3<.
6. Going to the movies with friends. I know I can still go to the movies there but I just need to make new friends T____T.
7. My bicycle D: I can't take my bike with me *snif*.
But I am still looking forward to this adventure. And my door is always open to those who want to visit me. And ofcourse I will be back to visit too.
So another chapter will be added to my blog while I am living my Belfast life.
I am leaving behind my family and some dear friends but I am sure I will make some new friends there too. And for the ones I leave behind, I have Skype, Facebook, my phone and e-mail so we can still communicate ;).
What else will I miss when I am there :x?
That will probably be my pc and most of my stuff. I am only allowed to bring 20kg and a lot will be left behind because my clothes have the highest priority at the moment. Can't go to work naked now ;).
When I find my permanent residence I'll request for some of my stuff to be sent over but that depends on how much space I will have. I don't want my new place to be overly stuffed. Lucky for me I am moving to Northern Ireland and not the jungle so basic stuff like shampoo and toothpaste I can buy there.
The past week I have been prepairing for my relocation, cancelling several services because I need to be very careful with my funds for the next three months. It's been a long while since I cooked for just myself and I have no clue how much I will spend on the grocery-bill or living expenses. In the past I've always shared a household.
There will be things I will miss a lot when I am in Belfast.
1. My cat. I will miss his fluffy butt trying to sneak under my bedsheets. Heck, I will miss him a lot because he is one of the few who is always happy to see me, even if it's only because he is hungry :P.
2. Playing board games and videogames with my friends. My BFF and little sister were my videogame buddies and I started to get back into the board game scene when my boyfriend broke up with me. Nothing is more fun then spending an evening with kindred souls having fun trying to save the world/galaxy.
3. My mothers and fathers cooking. They both are great cooks and my cooking skills don't come close to theirs. My mother is making my favorite dish before I leave so I will savor the taste of it. And Christmas dinner will suck, all by myself :(.
4. Drop or licorice. It's black and salty and most foreigners think it tastes like poison but I love it. And I will miss it but I am sure I will get them in my survival pack ;) *hint* *hint*
5. Friet Speciaal. It has raw onions, curry and mayo. I love it >3<.
7. My bicycle D: I can't take my bike with me *snif*.
But I am still looking forward to this adventure. And my door is always open to those who want to visit me. And ofcourse I will be back to visit too.
So another chapter will be added to my blog while I am living my Belfast life.
Subscribe to:
Posts (Atom)